Jak zanieczyszczona woda wpływa na zdrowotność stada?
Woda to najtańsza pasza i jednocześnie często najsłabiej kontrolowana. Wystarczy kilka dni upałów lub obfitych opadów, by w studni, zbiornikach i instalacji zaszły niewidoczne zmiany, których nie widać gołym okiem. Ich skutki widać dopiero później w pogorszonych wynikach produkcyjnych, spadku zdrowotności i zwiększonych kosztach leczenia.
W tym artykule pokazujemy, jak skażona woda wpływa na stado. Dowiesz się, jakie choroby sygnalizują problem, jak diagnozować źródło, jakie badania warto wdrożyć i jak szybko poprawić jakość wody.
Jak skażenia wody bezpośrednio wpływają na zdrowie zwierząt?
Zanieczyszczenia w wodzie mogą prowadzić do szeregu problemów zdrowotnych, takich jak zaburzenia trawienia, obniżenie odporności i spadek produkcji, a także zwiększają ryzyko zatruć i nagłych upadków.
Zwierzęta piją mniej, gdy woda źle smakuje lub ma nieprzyjemny zapach, co bezpośrednio ogranicza pobranie paszy, zmniejsza przyrosty i wydajność mleczną . Zmiany pH i zasolenia mogą drażnić przewód pokarmowy i zaburzać procesy trawienne. Patogeny i toksyny obecne w wodzie osłabiają mikrobiom jelitowy i obniżają odporność organizmu. Biofilm w poidłach i instalacjach wodnych stanowi stały rezerwuar drobnoustrojów chorobotwórczych, utrudniając ich eliminację. W przypadku wrażliwych grup zwierząt objawy przychodzą wcześniej, np. u kurcząt i prosiąt szybciej pojawiają się biegunki. U krów rośnie ryzyko stanów zapalnych i problemów rozrodczych oraz zaburzeń laktacji. . W skrajnych przypadkach dochodzi do zatruć i nagłych upadków.

Jakie choroby u stada najczęściej powoduje skażona woda?
Skażona woda jest częstym źródłem problemów zdrowotnych w stadzie, najczęściej prowadząc do biegunek i zapaleń jelit, zakażeń skóry i racic, a także problemów wątroby i nerek.
Woda skażona bakteriami Escherichia coli, Salmonella czy Campylobacter może wywoływać ostre biegunki, odwodnienie i osłabienie zwierząt. Pseudomonas i inne bakterie środowiskowe nasilają zakażenia ran i skóry, a przy niewłaściwej higienie pojenia zwiększają presję infekcyjną w oborze czy chlewni. U drobiu zanieczyszczone linie pojenia sprzyjają rozwojowi kokcydiozy i wtórnym infekcjom bakteryjnym lub wirusowym. Niebieskozielone zakwity glonów w zbiornikach otwartych wydzielają toksyny szkodliwe dla wątroby. Woda skażona moczem gryzoni może przenosić leptospirozy. Długotrwałe narażenie obciąża nerki i wątrobę, co zwiększa ryzyko kulawizny, pogarsza kondycję i podnosi podatność zwierząt na inne choroby.
W jaki sposób zanieczyszczenia chemiczne odbijają się na produkcji?
Zanieczyszczenia chemiczne w wodzie obniżają pobranie wody i paszy, zaburzają trawienie, laktację i płodność.
Azotany i azotyny utrudniają transport tlenu w organizmie i mogą wywołać duszność oraz osłabienie, a w skrajnych przypadkach poronienia. Siarczany działają przeczyszczająco ograniczając wykorzystanie paszy, a żelazo i mangan pogarszają smak wody oraz sprzyjają tworzeniu się biofilmu. Twarda woda obniża skuteczność mycia i dezynfekcji, co pośrednio zwiększa ryzyko mastitis. Pestycydy i metale ciężkie uszkadzają wątrobę i nerki oraz zakłócają gospodarkę hormonalną. Wysokie stężenie substancji rozpuszczonych (TDS) i nieprawidłowe pH zmniejszają chęć picia. Efekt wszystkich tych czynników to słabsze przyrosty masy ciała, spadek wydajności mlecznej, gorsze wyniki rozrodu i wyższa śmiertelność młodych zwierząt.
Jak mikroorganizmy w wodzie wywołują ostre i przewlekłe infekcje?
Mikroorganizmy obecne w wodzie mogą zakażać bezpośrednio przez przewód pokarmowy i drogi oddechowe oraz pośrednio poprzez biofilm tworzący się w instalacji wodnej..
Ostre ogniska chorób pojawiają się zwykle po nagłym zanieczyszczeniu ujęcia lub instalacji,. na przykład po opadach deszczu, awarii lub zanieczyszczeniu zbiornika. Przewlekłe problemy wynikają z utrzymującego się biofilmu w rurach i poidłach. Fragmenty biofilmu okresowo odrywają się i trafiają do żołądka zwierząt, dostarczając stałą dawkę drobnoustrojów i toksyn. Toksyny bakteryjne nasilają stany zapalne i obciążają układ odpornościowy . Nawet jeśli nie widać biegunek oraz innych wyraźnych objawów, może rosnąć liczba subklinicznych zapaleń, kulawizn i chorób skóry. W kurnikach zanieczyszczenia wody mogą dodatkowo tworzyć aerozole z linii pojenia, które mogą drażnić drogi oddechowe i obniżać dobrostan ptaków.
Jak diagnozować wpływ wody na kondycję i zachowanie zwierząt?
Aby zdiagnozować wpływ wody na kondycję i zachowanie zwierząt, należy łączyć obserwację objawów klinicznych i produkcyjnych z wynikiem badań wody i przeglądem instalacji wodnej.
Niepokojące sygnały to spadek pobrania paszy i wody, wahania mleczności, biegunki u młodych zwierząt, matowa sierść, pogorszenie kondycji oraz wzrost kulawizn i liczby upadków. Obserwuj zachowanie zwierząt przy poidłach: częste podejścia, krótkie picie, ślizganie się lub omijanie konkretnych punktów. Porównaj zachowania grup korzystających z różnych linii pojenia. Kontroluj wodę i instalację. W tym celu sprawdź smak, przejrzystość i zapach wody przy źródle i przy najdalszym poidle. Otwórz kilka poideł i obejrzyj je pod kątem osadów oraz śliskiej warstwy biofilmu . Zbierz próbki zgodnie z zasadami pobierania próbek i wykonaj podstawowe testy fizykochemiczne i mikrobiologiczne.
Jakie proste badania i monitoring warto wdrożyć w gospodarstwie?
Regularne szybkie testy w terenie oraz okresowe badania laboratoryjne dają pełną ocenę jakości wody w gospodarstwie.
Warto wdrożyć testy paskowe i mierniki, które pomogą ocenić pH, przewodność, TDS, twardość, poziom azotanów, azotynów, żelaza, manganu, siarczanów oraz chloru. Uzupełnieniem powinny być testy mikrobiologiczne, takie jak oznaczenie bakterii grupy coli, Escherichia coli, enterokoków i ogólnej liczby bakterii, a także wymazy ATP z poideł, końcówek linii i zbiorników do oceny obecności biofilmu.
Istotny jest monitoring temperatury wody i przepływu w liniach pojenia, a także przegląd instalacji pod kątem martwych odcinków, spadków, zapowietrzeń i nieszczelności. Należy również prowadzić harmonogram poboru próbek, szczególnie po intensywnych opadach, suszy, remontach instalacji i dezynfekcji. Wszystkie pomiary i zdarzenia warto dokumentować w dzienniku, łącząc je z wynikami zdrowotnymi i produkcyjnymi stada.
Jak poprawić jakość wody i zapobiegać ponownemu skażeniu?
Aby poprawić jakość wody i zapobiegać ponownemu skażeniu, należy zadbać o zabezpieczenie ujęcia , odpowiednie uzdatnianie, właściwą instalację i plan higieny z regularną dezynfekcją systemów pojenia.
Zabezpiecz studnię przed spływem powierzchniowym i dostępem zwierząt dzikich oraz gryzoni, które mogą być źródłem patogenów. Dobierz technologię uzdatniania wody: filtrację mechaniczną i odżelazianie, a w razie potrzeby zmiękczanie wody lub stosowanie węgla aktywnego. Stosuj odpowiednią dezynfekcję wody, którą można przeprowadzać z użyciem takich środków jak chlor, nadtlenek wodoru lub promieniowanie UV. Każdorazowo stosuj środki ochrony osobistej i przestrzegaj zaleceń producenta, ustalając bezpieczne stężenia preparatów z uwzględnieniem gatunku i wieku we współpracy z lekarzem weterynarii. Istotny jest również prawidłowy projekt instalacji wodnej, ogranicz martwe punkty i zastoje wody. Regularnie płucz linie pojenia oraz systematycznie myj i dezynfekuj poidła. Stosuj plan dezynfekcji powierzchni, urządzeń i pomieszczeń inwentarskich. Silveco deklaruje, że preparaty do dezynfekcji z aktywnymi formami srebra mogą wspierać higienę powierzchni i ograniczać rozwój biofilmu przy stosowaniu zgodnie z instrukcją. W profilaktyce mastitis znaczenie ma także jakość wody używanej do mycia sprzętów udojowych i zabiegów higienicznych . Produkty Silveco do dezynfekcji i pielęgnacji zwierząt należy stosować zgodnie z warunkami dopuszczenia do obrotu i etykietą producenta.
Jak szybko sprawdzić jakość wody i co zrobić dalej?
Aby szybko sprawdzić jakość wody, wykonaj testy w gospodarstwie, a następnie potwierdź wynik w laboratorium i wprowadź plan higieny instalacji wodnej.
Gdy podejrzewasz problem, pobierz próbki bezpośrednio z ujęcia, z linii przy rozdzielaczu i z najdalszego poidła w obiekcie. Wykonaj szybkie testy terenowe, takie jak: pH, TDS i poziom azotanów oraz test mikrobiologiczny na bakterie grupy coli. Jeśli wyniki testów lub obserwowane objawy są niepokojące, tymczasowo użyj alternatywnego źródła wody dla najbardziej wrażliwych grup i skontaktuj się z lekarzem weterynarii. Równolegle zleć badanie wody w akredytowanym laboratorium. Po otrzymaniu wyników możliwe jest dobranie odpowiedniej metody uzdatniania, zaplanuj czyszczenie i dezynfekcję instalacji oraz harmonogram dalszego monitoringu. Zorganizuj przeszkolenie zespołu i trzymaj się konsekwentnie ustalonych procedur. Silveco dostarcza środki do dezynfekcji dla hodowców i lekarzy weterynarii.
Dobra jakość wody to stabilne wyniki produkcyjne i mniejsze ryzyko chorób. Stały monitoring, czysta instalacja i dopasowana dezynfekcja tworzą fundament zdrowego stada i niższego zużycia antybiotyków.
Porozmawiaj z doradcą Silveco o audycie jakości wody i wdrożeniu planu higieny!